મૌન થોડુંક તો બોલવું જોઇએ

મૌન થોડુંક તો બોલવું જોઇએ
હૈયુ ક્યારેક તો ખોલવું જોઇએ.

પ્રેમમાં તો જરા થોભવું જોઇએ
ઢાળ જોયા પછી દોડવું જોઇએ.

રાત પણ થાયતો ક્યાં ફિકર છે મને
પ્રેમથી કોઈતો રોકવું જોઈએ

એમનું ચાહવું પૂરતું ક્યાં મિત્રો,
રક્તમાં રક્ત થઈ દોડવું જોઈએ.

વાત કરવી હતી ‘ઈશ્ક’ને જાતથી,
કોઇતો એકલા છોડવું જોઈએ.

માન રાખું છું

મહારાજા સમી હું શાન રાખું છું
હથેળીમાં હું મારી જાન રાખું છું.

કશી પણ વાતનું ક્યાં ભાન રાખું છું
તમારી લાગણીનું માન રાખું છું.

હું મારાથી વધારે ધ્યાન રાખું છું
હદયમાં જેમનું પણ સ્થાન રાખું છું

ગયો હું દોરવાઈ એમની વાતે,
કરું પણ શુ? હું કાચા કાન રાખું છું.

કરું સરખામણી મારી સુરજ સાથે,
અદલ એવું જ હું અભિમાન રાખું છું

સુરજ

૧૦.૦૪.૨૦૦૦ માં એક અછાંદસ લખવા પ્રયત્ન કર્યો હતો જે અહીં મુકી રહ્યો છું

સુરજને

ઘેલું ચડ્યું છે

પોતાનો

પડછાયો શોધવાનું

એટલે બિચારો !

ભટક્યા કરે છે

સવાર થી સાંજ સુધી

તમારું નગર ઓળખે છે.

ગલીઓ, સિમાડા ને ઘર ઓળખે છે.
મને તો તમારું નગર ઓળખે છે.

પુકારે મહેફિલ મને દોસ્તોની,
વળી રાહ જોતી નજર ઓળખે છે.

કહોને હું એ છું સબંધી તમારો,
મને ક્યાં તમારાં વગર ઓળખે છે.

તમારે ખભો આપવાનો છે દોસ્તો,
કફન ઓળખે છે,કબર ઓળખે છે.

હું છું ‘ઈશ્ક’પાલનપુરી,ઓળખો છો?
મુસાફિર,શરદ ને અમર ઓળખે છે.

-’ઈશ્ક’પાલનપુરી

[છંદઃલગાગા લગાગા લગાગા લગાગા]

અમે બેફામ લખ્યું છે.

ન પૂછો કે અમે શું કામ લખ્યું છે.
હથેળીમાં તમારું નામ લખ્યું છે.

કહે છે શાયરી જેને તું હોઠોથી,
અમેતો લાગણીનું ગામ લખ્યું છે.

સતત છે દોડવાનું,હાંફવાનું ને,
અહીં કોને કરમ આરામ લખ્યું છે.

નથી સંકોચ કે ડર આ જમાનાનો,
જે પણ લખ્યું અમે બેફામ લખ્યું છે.

સુરાલય છે હદયમાં આખેઆખું ને,
ગઝલમાં’ઈશ્ક’ઢળતું જામ લખ્યું છે.

[છંદઃલગાગાગા લગાગાગા લગાગાગા]
-’ઈશ્ક’પાલનપુરી

સબંધ રાખો

જુની ચર્ચાઓ બધી બંધ રાખો.
આટલા સબંધો હવે અકબંધ રાખો.

સ્વાર્થ ને મૂકો બાજુ માં ઘડી,
બસ લાગણીસભર સબંધ રાખો.

હુ ખભો રાખુ’ને તમે માથુ ટેકવો,
કાં,હુ માથુ ટેકવુ ને તમે સ્કંધ રાખો.

કરવાજ હોય જો તમારે દર્શન મારા,
ચિત્ત શાંત રાખો,આંખ બંધ રાખો

                     ‘ઈશ્ક’પાલનપુરી